Czech Boilies Cup na jeziorze Štít 2024 - Niesamowite zwycięstwo
Pierwsza jesienna edycja zawodów Czech-Boilies Cup na jeziorze Štít Jak to się właściwie zaczęło? Zawody Czech Boilies Cup na jeziorze Štít należą do bardzo znanych i lubianych imprez w wędkarskim świecie. Już poprzednie edycje, które odbywały się wiosną, z zapałem śledziliśmy dzięki transmisjom online w mediach społecznościowych. Atmosfera tych zawodów kompletnie nas porwała, dlatego postanowiliśmy, że też musimy stać się ich częścią. Z moimi kumplami Janem Čerňanským i Jakubem Homolką umówiliśmy się, że spróbujemy się zarejestrować i spróbujemy szczęścia. Wcześniejsze doświadczenia pokazały nam, że lubimy rywalizację i cenimy napięcie, adrenalinę i emocje związane ze współzawodnictwem z innymi teamami. Ta okazja była dokładnie tym, czego szukaliśmy. Ogromne zainteresowanie i szansa na udział Zainteresowanie zawodami było ogromne – organizatorzy przyjęli setki zgłoszeń, co znacznie przekroczyło pojemność jeziora. Mimo to dzięki szczęściu dostaliśmy się do 55 wybranych teamów, które mogły wystartować. Już samo zakwalifikowanie się do grona uczestników uznaliśmy za sukces, który zmotywował nas, żeby w przygotowania włożyć maksimum. Jesienny termin od 2 do 9 listopada zapowiadał nietypowe warunki. Chłodna pogoda i zimna woda stawiały wyzwania nie tylko przed wędkarzami, ale też przed samymi rybami. Było jasne, że ich zachowanie będzie inne niż wiosną, kiedy odbywały się poprzednie edycje. Staranne przygotowania i strategia Przed zawodami skupiliśmy się na każdym detalu. Sprzęt dostosowaliśmy do dalekich rzutów, bo wiedzieliśmy, że to one będą kluczowe. Poza tym ustaliliśmy strategię, jak utrzymać karpie na naszej miejscówce przez cały tydzień. Dużo uwagi poświęciliśmy też drobnym akcesoriom, które przygotowaliśmy pod różne rodzaje przyponów. Kluczową rolę odegrał wybór zanęty. Postawiliśmy na sprawdzone produkty firmy Singleplayer, które nigdy nas nie zawiodły. Przywieźliśmy ze sobą 150 kg kulek w dwóch smakach: Smoked Squid i Bloodworm, oba w rozmiarach 20 mm i 16 mm. Tydzień przed zawodami przygotowaliśmy mieszankę, którą wzbogaciliśmy pokrojonymi połówkami kulek, boosterem Bloodworm, Stick mixem i mikropelletem. Ta kombinacja miała sprawić, żeby ryby zostały na miejscu jak najdłużej. Dzień „D” – przyjazd i losowanie Dzień wyjazdu był pełen oczekiwań. Na miejsce dotarliśmy z zapasem czasu, co pozwoliło nam nie tylko wszystko obejrzeć, ale też poznać pozostałe teamy. Już przy pierwszym spojrzeniu na jezioro Štít było jasne, że czeka nas wymagający tydzień, ale ekscytacja możliwością startu przebiła wszelkie obawy. Losowanie stanowiska wziąłem na siebie. W pierwszej rundzie wylosowałem numer 31 z 55, co uznałem za idealne – nie byliśmy ani wśród pierwszych, ani wśród ostatnich. Druga runda losowania odbywała się w oryginalny sposób – za pomocą donuta w pudełku, w którym był ukryty numer stanowiska. Pudełka były ułożone na stoliku na scenie i każdy team mógł wybrać jedno. Od początku losowania miałem upatrzone konkretne pudełko, ale ktoś zabrał mi je tuż przede mną. Mój wzrok od razu padł na sąsiednie pudełko, które wybrałem. Kiedy je otworzyłem, znalazłem w nim numer 1. Po ogłoszeniu tego numeru przez organizatora było jasne, że trafiliśmy jackpot. Reakcje innych teamów potwierdziły, że to wyjątkowo pożądane stanowisko. Po dotarciu na miejsce od razu zaczęliśmy rozkładać obozowisko. Już w trakcie przygotowań zauważyliśmy wyraźną aktywność ryb, co napełniło nas jeszcze większymi oczekiwaniami. Wieczorem wzięliśmy udział w poczęstunku, a potem poszliśmy odpocząć, żeby być gotowymi na tydzień zawodów. Start zawodów i pierwsze ryby Pierwszy poranek był mroźny – temperatura spadła poniżej zera. Harmonogram pozwalał nam mapować dno i zacząć nęcić od 7:00, ale ponieważ ryby pokazywały się już w nocy, postanowiliśmy nie płoszyć miejsca i zachować spokój. Przygotowaliśmy cztery wędki uzbrojone w PVA Solidz Bagi z przynętami Pop-Up Mango i Brzoskwinia (16 mm), ewentualnie Wafters Dumbells Bloodworm i Smoked Squid (12 mm). Pozostałe wędki zaklipsowaliśmy na różne odległości, żeby zminimalizować przestoje między braniami. Pierwsze branie przyszło półtorej godziny po starcie – karp o wadze 21,40 kg dał nam ogromną motywację. W ciągu dnia wyholowaliśmy kilka kolejnych ryb, a karta zawodów szybko się zapełniała. Nocny maraton i sukcesy Pierwsza noc była ekstremalna. Brania przychodziły jedno za drugim, a snu mieliśmy minimum. Dzięki wcześniej przygotowanym 45 woreczkom PVA utrzymaliśmy jednak szybkie tempo. Poranek nagrodził nas kolejnym sukcesem – wyholowaliśmy karpia o wadze 25,13 kg, a po nim kolejnego, 23,33 kg. Do tej chwili mieliśmy na koncie ponad 40 ryb, a nasza karta zawodów była zapełniona zdobyczami, które świadczyły o skutecznej strategii. Strategia i jej zmiany Naszym celem było utrzymać ryby na miejscu jak najdłużej, dlatego regularnie donęcaliśmy spodem. Nęciliśmy tylko w dzień, od 8:00 do 20:00, a wieczorne nęcenie odbywało się godzinę przed końcem łowienia. Spróbowaliśmy zmienić strategię i użyliśmy klasycznych zestawów, jak chod rig czy ronnie rig, ale brania ustały, więc wróciliśmy do sprawdzonych Solidz Bagów. Ten krok okazał się słuszny i brania znów wróciły. Ostatnie godziny i wyniki końcowe W czwartek, dwie noce przed końcem zawodów, odwiedziła nas delegacja z ministerstwa razem z organizatorem zawodów. Poinformowano nas, że zawody muszą zostać przerwane, a wędki wyciągnięte, żeby dotrzymać zasady dotyczącej dziennej pory łowienia określonej w przepisach wędkarskich. Choć była to drobna komplikacja, warunki pozostały takie same dla wszystkich teamów. Było jednak oczywiste, że niektóre teamy mogły w czasie poza regułami złowić ciekawe ryby, co tylko potwierdziło, że losowanie stanowisk odgrywa w ogólnym sukcesie kluczową rolę. W trakcie całych zawodów wyholowaliśmy ponad 250 ryb, w tym 20 sztuk o wadze ponad 20 kg. Kilkadziesiąt ryb ważyło od 15 do 19 kg. Poza karpiami do podbieraka zajrzał nam też jeden jesiotr, sandacz i amur. Najskuteczniejszymi przynętami były Wafters Dumbells Smoked Squid i Bloodworm w rozmiarze 12 mm. Te przynęty po raz kolejny pokazały nam, że nawet małe rozmiary mogą przynieść duże ryby – czasem po prostu mniej znaczy więcej. W trakcie zawodów zużyliśmy dziewięć opakowań Solidz Bagów po 25 sztuk, co tylko pokazuje, ile pracy trzeba było wykonać przez cały tydzień. Choć całe zawody trzymały nas w napięciu, a inne teamy próbowały nas dogonić, do ostatniej chwili nic nie było pewne. Mimo całego stresu zawody ogromnie nam się podobały. Ostatecznie udało nam się utrzymać prowadzenie w stylu START–META, co przyniosło nam ogromną radość i niezapomniane przeżycie. Podziękowania i kolejne wyzwania Jako kapitan teamu Singleplayer chciałbym podziękować całej drużynie. Wszyscy mieliśmy jasno podzielone zadania i działaliśmy jak dobrze naoliwiona maszyna. Nie było miejsca na zbędne kłótnie czy wyrzuty, zawsze potrafiliśmy wspólnie dogadać się co do kolejnych kroków i dostosować się do sytuacji. Mimo ogromnej liczby wyholowanych ryb podczas holu spadły nam z haczyka tylko cztery, co jest dla nas świetnym wynikiem. Te zawody uważam za jedne z największych tego typu w Czechach, a może nawet absolutnie największe, jeśli chodzi o zawody karpiowe z rzutu. Nie chcę o nikim zapomnieć, dlatego chciałbym podziękować także właścicielowi firmy Singleplayer, Petrowi Novotnemu, za jego wielkie wsparcie i osobiste wizyty podczas zawodów, które niesamowicie nas motywowały. Wielkie podziękowania należą się również organizatorom zawodów, sędziom i ekipie medialnej, którzy przyczynili się do sprawnego przebiegu całej imprezy. Na odpoczynek nie było jednak za wiele czasu. Już za dwa dni czekał nas przejazd na kolejne zawody z rzutu Single Carp Game na jeziorze Dělouš. Lukáš Šulc alias Lukáš Carprider Jan „Cenda“ Čerňanský Lukáš Homolka




