Łabska przygoda - jednym słowem "EUFORIA"
Przez trzy lata goniłem swoje marzenie… złowić na rzece Łabie karpia powyżej 20 kg. Trzy lata pełne wody, kilometrów, straconych nocy, radości i rozczarowań. I właśnie ta wyprawa pokazała mi, że marzenia naprawdę mogą się spełniać.
Najpierw jednak muszę podziękować człowiekowi, który był przy mnie od początku – Petr Novotný. Dzięki za wsparcie, zaufanie i za to, że zawsze pchałeś mnie do przodu. Wielkie podziękowania należą się też Tomáš "Tomka" Čermák i Martin "Boudič" Bouda za ich rady, doświadczenie, a przede wszystkim przyjaźń. Choć każdy z nas łowi pod inną marką, to właśnie wędkarstwo pokazuje, że szacunek i koleżeństwo są ważniejsze niż logo na bluzie.
W czwartek dotarłem na miejsce pod wieczór, ale przed długim weekendem wszędzie było pełno, jak to nad Łabą bywa. Szybko rozbiłem obóz i zarzuciłem wędki. Pierwszy dzień w skrócie? Tylko piknięcia od wzdręg i leszczy.
Rano chciałem znów zarzucić, ale widzę, że naprzeciwko mnie siedzi trzech wędkarzy, którzy przyjechali raczej się zabawić nad wodą niż łowić ryby. Nie wahałem się ani chwili. Wszystko spakowałem i pojechałem z dala od ludzi. Ciągle myślałem tylko o rybach… gdzie mogłyby mieć spokój i gdzie mogłyby bezpiecznie żerować.
W końcu znalazłem miejsce. Po drugim rozpakowaniu wędki poleciały do wody około ósmej rano. Całe przedpołudnie nic. Ale po obiedzie wszystko się zmieniło.
Przyszło branie, którego nigdy nie zapomnę.
Od razu czułem, że na drugim końcu nie ma małej ryby. Karp ostro odjeżdżał pod prąd i doskonale wiedział, gdzie chce się schować. Ale byłem przygotowany i nie dałem mu pola, nawet za cenę trzymania go krótko. Wszystko w końcu się udało… i wprowadziłem do podbieraka swoją pierwszą rybę z dwójką z przodu.
Euforia. Szczęście. Może ostatecznie spełnione marzenie.
W tamtej chwili miałem poczucie, że święty Piotr w końcu stanął po mojej stronie.
Skuteczną przynętą był mój ulubiony Singlebait PinkSquid Pop-Up 12mm. Bez niego dziś chyba już w ogóle nie jeżdżę nad wodę.
Kiedy piszę te słowa, wciąż buzują we mnie emocje i adrenalina i muszę to sobie jeszcze wszystko poukładać w głowie. Niektórych chwil człowiek po prostu nigdy nie zapomni.
PS: Szanujcie ryby i przyrodę. Ona kiedyś wam się odwdzięczy… może właśnie zdobyczą, którą będziecie wspominać całe życie.





