2.03.2025
WARRIOR - Filip Nezdara
Cześć wszystkim, początek mojej ulubionej części sezonu, jeśli chodzi o wędkowanie, udał mi się od samego początku. Dla mnie był to wrzesień – nad wodę nie dostaję się tak często, jak bym chciał, dlatego zawsze staram się wycisnąć maksimum z akcji, która zwykle trwa kilka dni. O tej akcji myślałem już od dłuższego czasu, a termin z początku września zwykle mi pasuje. Wybrałem dni przed weekendem, kiedy nad wodą jest jeszcze resztka spokoju, i wcześniej upatrzone miejsce.
Usiadłem na jednym z ostatnich odcinków naszej pięknej Łaby.
Nad wodę przyjechałem z kumplem Davidem, z którym widziałem się po długim czasie, więc o zabawę było zadbane. Długie wieczorne rozmowy i niezliczone godziny gadania o rybach.
Cieszyliśmy się pięknym wieczorem, kiedy przyszedł pierwszy karp mniejszego kalibru, wcześnie rano i rano kolejne, a mnie może trochę coś podpowiadało, że ta wyprawa znów może być udana. Kaliber powoli rósł, a my po cichu czekaliśmy już tylko, kiedy weźmie ten właściwy.
Została ostatnia noc naszej wspólnej wyprawy, a ja postanowiłem położyć moją skrajną wędkę na miejsce, które przez całą wyprawę zostawiałem w spokoju, choć codziennie lekko je donęcałem.
Ostatni wieczór – nie wydarzyło się nic, a ja szedłem spać z poczuciem, że wymarzona ryba z tej wyprawy nie przyjdzie.
Ostatni poranek i ostatnia szansa… Wsiadam do łódki i wywożę obie wędki – jedną prosto do koryta rzeki, gdzie kilka dni wcześniej znalazłem mniejsze pole małży. Drugą wędkę znów wiozę na miejsce, o którym wspominałem, zupełnie z boku. Obie wędki na swoich miejscach, z dobrym czuciem położenia.
W chwili, gdy siadam na krześle, słyszę pierwsze pip, drugie pip, podnoszę wędkę i płynę zobaczyć – na końcu pełnołuski, już lepszych proporcji. Od razu kładę wędkę z powrotem na miejsce, donęcam kolejne 3 garście namoczonego bloodworma i płynę z powrotem do brzegu, gdzie ważę karpia – waga pokazuje równe 12 kg. Karpia bezpiecznie wypuszczam z powrotem do jego domu. Czas powoli się kończył, a my z kumplem Davidem niecierpliwie wypatrywaliśmy, czy coś się jeszcze wydarzy. Było około 6 rano, kiedy zaczyna się kręcić druga wędka ze spokojnego miejsca, gdzie precyzyjnie położyłem swój D-rig z bałwankiem – kulka Bloodworm plus 14mm pływająca przynęta mango. Zaczyna się morderczy hol z łódki, podczas którego ryba odciąga mnie jakieś 100 m poniżej naszej miejscówki. Na szczęście po mniej więcej 20-minutowym holu z łódki udaje mi się wyholować moją pierwszą dużą rybę jesieni 2024. Znów pełnołuski, który na tym odcinku był sporym wojownikiem, co widać po grzbiecie tego weterana. Waga pokazała magiczną granicę i mogliśmy cieszyć się kolejną udaną akcją nad Łabą. Ważną rolę znów odegrała kulka Bloodworm, którą przez całą wyprawę nęciłem i zakładałem na włos.
Do końca naszej akcji nic się już nie wydarzyło, ale my już myśleliśmy, kiedy znów razem wyruszymy nad wodę.
To do następnego razu. Cześć.
W imieniu teamu Singleplayer, Filip Nezdara.




